.         

اندوختگاههاي زيست سپهر

 

در سال 1986  ميلادي در مقر يونسكو مناطقي از جهان در دو كلاس براي حفاظت بهتر معرفي شدند . اين مناطق به علت ويژگي هاي منحصر به فرد و شاخص شان مورد توجه و حفاظت بيشتري قرار مي گيرند.

#  كلاس اوّل يونسكو  اندوختگاههاي زيست سپهر Biosphere  reaerve   است كه در ايران  9  منطقه به عنوان خيره گاههاي زيست كره انتخاب شدند كه به قرار زير مي باشد .

1)  پارك ملّي گلستان

به علت برخورد سه نوع بيوم  كوهستاني ، ايران توراني و جنگلي هيركاني است . در زيستگاه كوهستاني جانوراني مثل قوچ و ميش ، در بيوم جنگلي هيركاني  مرال و شوكا و در بيوم ايران توراني و مناطق دشتي آهورا مي توان مشاهده كرد.

2)  پارك ملّي كوير

در استان سمنان قرار دارد و داراي ارتفاع نسبتا زياد و شرايط اكولوژيكي مناسبي است .

3) پارك ملّي درياچه اروميه

گونه سخت پوستي به نام آرتميا  Artemia salina  دارد كه در شرايط شوري بالاي اين درياچه زيست مي كند .

4)  پناهگاه حيات وحش ميانكاله

در استان مازندران قرار دارد  و زيستگاه بسياري از پرندگان زمستان گذران و مهاجر است .

5)  منطقه حفاظت شده ي ارسباران

در آذربايجان غربي قرار گرفته كه به جنگلهاي هيركاني مشابه است و همچنين زيستگاه پرنده اي به نام سياه خروس مي باشد .

6) منطقه حفاظت شده ي گنو

در بندر عباس قرار دارد .

7)  منطقه حفاظت شده ي دشت ارژن

در استان فارس قرار گرفته است و شكل مورفولوژيكي خاصي دارد ضمن اينكه در زماني زيستگاه شير ايراني بوده است .

8)  منطقه حفاظت شده ي توران

در سمنان است و زيستگاه گورخر ايراني مي باشد .

9)  منطقه حفاظت شده حرّا

در استان هرمزگان قرار دارد و داراي جنگلهاي مانگرو است . گونه هاي درختي  حرّا و چندل با ويژگي هاي خاص اين مناطق هستند .

#  كلاس دوم يونسكو ايستگاههاي ميراث جهاني  World Hertrage site  مي باشد كه نمونه هاي از اين مناطق در ايران شامل  ميدان نقش جهان اصفهان ، تخت جمشيد ، پاسارگاد ، چغار زنبيل  ( در خوزستان ) و ... هستند